Rahul Lale

निसर्गाचा दसरा निसर्ग किमयागारअफलातून नयनरम्य दृष्यांनी ठेवतो खिळवून कधीतरी देतो अद्वैताचेभान मूकजीवांना कधी चरण्यास रान हिरव्यागार कुरणांनी धरतीला सजवी परोपकाराची भाषा तो शिकवी मातीचा गंध ..लावी ध्यास सृजनाचा आधारही मोठा तोच मानवाचा याच्या असीमतेला सीमा नाही विजयादशमीचे सोने भरभरुन वाही फुलवतो बघा कसा हा कट्टा सराफाचा सजवून कंठ आपला मिरवतो दसऱ्याचा राहुल ८-१०-२०१९

जोगिया... गदिमांच्या प्रतिभेचा एक विलक्षण मनोरम आविष्कार म्हणजे ‘जोगिया’ ही कविता - याच जोगिया नावाने त्यांचा पहिला काव्यसंग्रहही प्रसिद्ध झाला. प्रस्तावनेत ते म्हणतात की व्यवसाय म्हणून लेखणीशी बरेचदा प्रतारणा किंवा बेईमानी झाली असेल पण ही कविता मात्र व्रतस्थ राहून केलेली काव्यनिर्मिती आहे... गदिमांची माफी मागून जोगिया वर सुचलेल्या चार ओळी जोगियाने उघडल्या जखमांच्या जुन्या व्यथा क्षणभंगुर आयुष्याच्या विलक्षण या वाटा दाहक वेदनांचे प्रखर उद्गार प्रकटले तुझ्या हुदक्यांतून माझे गीत उमटले सांत्वना नको आता आता फक्त सावरणं तुझं माझं आता फक्त एकमेकांसाठी जगणं खुळ्या प्रीतीत   आपल्या होऊन जाऊ दंग जोगिया आता रोज भरेल त्यात रंग ....© राहुल लाळे ०१ - १० -२०१९

*ऑक्टोबर* राहुल लाळे Oct 2018 आज शुजीत सरकार / वरुण धवनचा " ऑक्टोबर" पाहिला. जेमतेम २ तासाचा सिनेमा, एकही गाणं नाही, मारधाड - पाचकळ विनोद किंवा नेहमीच सवंगतेचा फिल्मी मसाला नाही. विषय मेलोड्रामाकडे झुकणारा असला तरी मेलोड्रामाही नाही. वरुण सोडला तर सिनेमातले कलाकारही नवीनच, तरीही २ तास कसे गेले कळले नाहीत. सिनेमाची स्टोरी, तिचा पसाराही फार काही विस्तारित / मोठा नाही. दिल्लीतल्या द्वारकामधील रॅडिसन या फाईव्ह स्टार हॉटेलमधील शिकाऊ शेफ्स - त्यातलाच एक  दानिश -डॅन (वरुण), त्याचे रूम पार्टनर मित्र आणि मैत्रीण आणि इतर शिकाऊ उमेदवार - त्यातलीच एक शिऊली अय्यर (नवोदित बनिता संधू) . वरुण एक रुटीन न  पाळणारा , थोडासा  विद्रोही - अगदी  गमत्या नाही पण फार सिरीयस ही नाही असा - टॉवेल्स - बेडकव्हर्सवर नाचणारा-हॉटेलमध्ये येणाऱ्या घमंडी गेस्ट च्या पर्सनल गोष्टी उघड करून त्यांना कधी कधी ऑकवर्ड करणारा - बार मधील ड्रिंक्सच्या बाटल्या लंपास करणारा - आणि त्याबद्दल बऱ्याच वेळेस बोलणी खाल्लेला .  त्याच्या उलट शिऊली - ज्युनियर  असूनही सिन्सियर . त्या दोघांत प्रेम सोडाच ...